Sevgimuhabbet (Kişi sevdiğiyle beraberdir)

Sual: Oruçluyken günah işlemek, gıybet etmek orucu bozar mı?
CEVAP: Orucu bozmaz; fakat özellikle oruçluyken günahtan daha çok sakınmalıdır. Hadis-i şerifte, (Gıybet etmek, söz taşımak, yalan yere yemin etmek, namahreme şehvetle bakmak orucu bozar) buyuruldu. (Deylemi)
 İmam-ı a’zam hazretleri, bu hadis-i şerifi açıklıyor ve (Bu günahlar orucun sevabını bozar, sıhhatini bozmaz, oruç mekruh olur) buyuruyor. Yani bu günahları işleyen, oruç borcundan kurtulursa da, oruca mahsus olan büyük sevaba kavuşamaz. Hadis-i şerifte, (Nice oruç tutan vardır ki, açlık ve susuzluktan başka bir şey elde etmez) buyuruldu. (İbni Mace)
  Oruç, müminler için bir nimet ve emanettir. Emanete riayet etmek gerekir. Onun zayi olmaması için şartlarını gözetmek gerekir. Harama bakmaktan sakınmalıdır! Hadis-i şerifte, (Harama bakmak, şeytanın zehirli oklarından bir oktur. Allah korkusuyla bunu terk edene, Allahü teâlâ öyle bir iman verir ki, imanın tadını kalbinde bulur.) buyuruldu. (Hakim)
  Oruçlu, dilini de korumalıdır! Hadis-i şerifte (Oruç ateşe kalkandır. Gıybetle parçalanmadıkça korur. Oruçlu, cahillik edip de kötü söz söylemesin! Kendisine sataşana, “ben oruçluyum” desin!) buyuruldu. (Buhari)
  Gözü ve dili günahlardan koruduğumuz gibi, kulağımızı da korumamız gerekir. Konuşulması haram olan şeyi, dinlemek de haramdır. El, ayak ve diğer uzuvları da haramdan korumalıdır! Oruç tutup azalarıyla günah işleyen, ilaç yerine zehir içen hastaya benzer. Çünkü günah zehirdir, sevabları yok eder. Bir günah işledikten sonra pişman olmak, iyilik ve ibadet etmeye devam etmek gerekir. Atalarımızın namaza verdikleri önemi gösteren Tarihten bir yaprakİlim sahibi, takva, adalet ve merhametten ayrılmayan, vakarlı ve hilmiyle meşhûr bir pâdişâh olduğu için Veli Bâyezıd olarak bilinen II. Bayezid Hanın kendi yaptırdığı Beyazıt Caminin açılışındaki hadisesi şöyledir:
Bâyezıt Han, İstanbul’da yaptırdığı caminin açılışında hazır bulundu. Zenbilli Ali Efendi’nin kardeşi meşhur alim ve vaiz Muhyiddin Mehmet Çelebi’ye vaz ettirdi. Pâdişâh câmide ilk namaz kıldıracak olan kimsesinin büluğ çağından bugüne, ikindi namazının sünnetini terk etmemiş bir kimse olmasını arzu ediyordu. Cemâate îlân edilince, kimse çıkmadı. Pâdişâh mecbur kalıp “ Elhamdülillah müddet-i ömrümüzde hiçbir vakit kaçırmadık” diyerek, bizzat imamete geçti.