(Ahlakınızı güzelleştirin.) [İbni Lâl]

Ahlakı değiştirmek mümkün olduğu için böyle buyurulmuştur. Zaten din, güzel ahlak demektir. Şu halde dinin emrine uyup yasak ettiğinden kaçan, huyunu değiştirip güzel ahlaklı olur. Güzel ahlaklı olan da iki cihanda rahat olur. Kusursuz kul olmaz. Kusursuz arkadaş arayan, arkadaşsız kalır, kusursuz eş arayan bulamaz. Yiğitlik, kusurlu insanla iyi geçinmektedir.

Evde hiçbir şeyi kusurlu bulmamalıdır! Tenkit, münakaşa, bir yuvanın yıkılmasına veya huzursuz hale gelmesine sebep olur. Şunu iyi bilmeli ki, yalnız karı-koca değil, hiç kimse tenkitten hoşlanmaz. Herkes takdir bekler. Genel olarak kadınlar, süse düşkündür, giyimlerine dikkat ederler. Aldığı bir elbise için, (Bu elbise, sana ne kadar da güzel yakışmış) dersek, bir şey kaybetmeyiz. Çünkü dinimiz, hanımla iyi geçinmek için yalan söylemeyi bile caiz görmüştür. Hele haklı bir takdiri esirgemek ahmaklıktır.( Kuşkusuzki bizde çok mükemmel değiliz yanlış yaptığımız ya farkında olmadan yada beceremediğimiz bir sürü  şeyler vardır. Yani meziyetleri bizden daha üstün olan bir amirimiz bize her yaptığımıza hata ve kusur bulsa bizler için ne kadar sıkıntı olur değilmi. Bir tanıdığım vardı yanına gelen kişiden hoşlanmıyorsa onu hiç önemsemez onunla konuşurken bile yüzüne bakmaz aksi tarafa bakardı yanından çıkanlardan bir kaç kişinin ağlamaklı çıktığını gördüm. Oysa ender raslanan bir zekaya , fiziki olarak oldukça güzel bir görünüşe , yaptığı işte yüksek bir başarıya sahip olan yani görünüşte çokları çok olan birisiydi. Ama inanın yanında dostum  diyeceği bir  kişi yoktu. Oysa bu meziyetlerinin yanında kendisine kolay yaklaşılan birisi olsaydı.Kimbilir Allahü teala ne hayırlı hizmetlere vesile ederdi.Buyuruluyorki Allahü teala kusurlarını gören kişiye çok şey ihsan etmiştir. Bunu gören hatasını anlar özürdiler Allahü tealaya yalvarır kalbini kırdığı kişiye gıyabında dua eder)

Bir kadın için en büyük mutluluk, kocasının kendisini takdir etmesidir. Bilhassa kadınlar, basit şeylere dikkat ederler. Bayramlarda, mübarek gecelerde, evlenme yıldönümlerinde ufak da olsa bir hediye vermeyi ihmal etmemelidir!

Kadının biri, senelerce güzel yemekler yapar. Buna rağmen, beyinden en ufak bir takdir, bir teşekkür görmez. Bir gün kapalı bir sahan içinde saman koyup yemeklerle birlikte sofraya koyar. Beyi kabı açıp samanı görünce, şaşırır, kızarak;
- "Bu ne, saman yenir mi? Ben hayvan mıyım?" diye çıkışır. Hanımı der ki:
- Yıllardır nefis yemekler yapıyorum. "Beyim galiba iyiyi, kötüyü ayıramıyor. Önüne ne konsa yer" diye düşünmüştüm. Şimdi, yalnız kötüyü anladığın, iyiyi hiç anlamadığın meydana çıktı.

Kötüyü tenkit etmesini bilen, iyiyi de takdir etmekten aciz olmamalıdır! Takdirden aciz olan da, tenkitten vazgeçmelidir! Beğendiği yemekler ve hizmetler için teşekkür etmek gerektiği gibi, beğenmedikleri için de teşekkür etmek gerekir. Çünkü, beğenilmeyen yemekler için de aynı hizmeti yapmış, aynı gayreti göstermiştir. Onun için atalarımız, "An beni bir kozla da, varsın çürük çıksın!" derler. Biri, bize bir ceviz ikram etse, o da çürük çıksa, arkadaşa kızmak mı gerekir?