|
Senaullah-i Pani püti hazretleri buyuruyor ki: “Dünyaya fazla kıymet vermeyiniz. İnsanlar çoğunlukla çocukluğunda ve gençliğinde ölmektedirler. Yaşlanan pek azdır. Hepsinin ömrü kısa süren bir sabah rüzgarı gibi geçmektedir. Nereye gittiğini bilmezler. Kalan ise, bitmeyecek olan ahiret işleridir. Bu dünya lezzetleri sıkıntı çekmeden ele geçmiyor. O da az bir şeydir. Bu geçici ve az bir şey olan lezzetlere dalıp, ebedi lezzeti, ahiret saadetini elden kaçırmak ve ebedi felakete düşmek ahmaklıktır. Din ve dünya faydası bir araya geldiği zaman, tercihini din menfaatini öne almakta kullan. Dünyada zaten takdir edilen şey insana ulaşır. Resulullah efendimiz; (Maksadı ahiret olanın dünyasına, Allahü teâlâ kefildir) buyurdu. Dünyayı tercih edenin eline, bazen dünya da geçmez. Böyle olanlar, dünyada da ahirette de zarar eder.”
Seyyid Burhaneddin hazretleri buyuruyor ki: “Hepimiz dünyanın bir gün yok olacağını, kendine sarılanları yalnız bırakacağını biliyoruz. Böyle olduğu o kadar açıktır ki, bunun için delil getirmeye bile hacet yoktur.
İnsanlar uykudadır. Öldükleri zaman uyanırlar. Fakat fırsat elden gider. Artık kaçırılan fırsatlara pişmanlığın faydası yoktur. Hiç geri dönme arzusu fayda verir mi? Gidenin geri dönmesi mümkün olur mu? Çünkü dün geçti, bir daha geri gelmez. Ahirette kurtuluşa erenler, haramlardan ve dünya sevgisinden yüz çevirip, halis bir niyet ile Allahü teâlâya dönenlerdir.”
Ebu Bekr-i Şibli hazretleri buyuruyor ki: “Dörtyüz hocadan ders okudum. Bunlardan dörtbin hadis-i şerif öğrendim. Bütün bu hadislerden bir tanesini seçip kendimi ona uydurdum, diğerlerini bıraktım. Çünkü, kurtuluşu ve ebedi saadete kavuşmayı bunda buldum ve bütün nasihatleri hep bunun içinde gördüm. Peygamber efendimiz bir Sahabiye hitaben; (Dünya için, dünyada kalacağın kadar çalış! Ahiret için, orada sonsuz kalacağına göre çalış! Allahü teâlâya, muhtaç olduğun kadar itaat et! Cehenneme dayanabileceğin kadar günah işle!) buyurmuştur.”
Netice olarak insan, öldüğü zaman, kendisine fayda vermeyecek olan her işi terk etmeli, uzaklaşmalıdır. Eğer bir kimse, böyle yaparsa, ne zaman ölürse ölsün, zararda olmaz.
|