(Bir iş adamının hatıralarından)  

İŞ HAYATINDA ÖĞRENDİĞİM BİR HUSUS HAKKINDA  

Önce insani değerlerin, ahlaki değerlerin, doğru, dürüst bir insan olmanın, başkalarının sırtına basmayan tam tersine çalışma arkadaşlarına destek olmanın, insanların elinden dostça tutmanın, paylaşmanın, saygılı olmanın, gülümsemenin ve sevgi ile yaklaşımın, çok önemli ve insanı başarıya götüren nedenler olduğunu belirtmek isterim.  

Ancak tüm değerlerin içinde; tam tersini yapan insanlar ile çalışmanın da zorlukları zaman zaman insanı bunaltsa da, sıkıntıya soksa da, hatta bazen ezilse de başarısızlığa uğratılsa da, omzunuza basıla basıla sırıtınız ağrısa da, dürüstçe çalışan insanların farkı mutlaka bir gün fark ediliyor.  

Fark edilmek uğruna değerlerini kaybetmiş insanlarla, fark edilmek adına değil sadece doğru ve dürüst normal bir insan olarak varlığını kabul ettiren insanlar arasındaki farkı mutlaka doğru değerlendirecek birileri oluyor. O önemli birileri zaten yoksa o çalışma ortamı da karanlığa bürünüyor. 

Beni şaşırtan çok olayla karşılaşıyorum iş hayatında. Mesleğinde çok iyi eğitim almış bir insan, görünüşü, kibarlığı ile, konuşması ile iyi ölçülerine oturttuğunuz bir insan; bir bakıyorsunuz, her konuda rahatlıkla yalan söyleyen, dedikodu yapan, insanlara çok acımasızca ve kötü davranışlar sergileyen, kendi hedefi için herkesi bir anda parçalayabilecek, yutabilecek bir canavara dönüşebiliyor. Bunu yaptığı için de başarı grafiği yükseliyor. Tabii ki geçici olarak...  

Veya; normal eğitimini tamamlamış, sade, doğru, dürüst, amir olmasına rağmen kendini takımın bir parçası gibi gören herkes tarafından sevilen bir insan bir canavar tarafından sadece ve sadece sade olduğu için yutulabiliyor. Tabii geçici olarak...  

Sonuç olarak herşeyden önemlisi hayatın her alanında önce doğru ve dürüst insan olmak var.... 

Selam ve dua ile…