Bayezid-i Bistami hazretlerine bir gün bir kimse gelip;
-Efendim! Ben otuz senedir, gündüzleri oruç tutup, geceleri namaz kılıyorum. Ama, kendimde hiç bir ilerleme göremiyorum. Halbuki itikadım da düzgündür dedi. Bayezid-i Bistami hazretleri;
-Sen bu halde üç yüz sene daha devam etsen bir şeye kavuşamazsın. Çünkü nefs engelin var buyurdu. O kimse;
-Efendim! Bunun bir çaresi yok mu? diye sordu. Bayezid-i Bistami hazretleri:
-Var ama sen kabul etmezsin buyurdu. O kimse ısrar edip;
-Aman efendim, lütfen bildiriniz ve beni talebeliğe kabul ediniz. Ne emrederseniz yaparım dedi.
Bayezid-i Bistami hazretleri buyurdu ki:
-Öyle ise şimdi evine git. Bu kıymetli elbiseleri çıkarıp, adi ve eski bir elbise giy. Boynuna bir torba asıp içine ceviz doldur. Seni en iyi tanıyanların bulundukları sokağa git. Çocukları başına topla, “Bana bir tokat vurana bir ceviz, iki tokat vurana iki ceviz veriyorum” de. O kimse bunları duyunca;
-Sübhanallah, La ilahe illallah. Ben bunları yapamayacağım. Bana başka bir şey emretseniz dedi.
Bayezid-i Bistami hazretleri;
-Senin ilacın ancak budur ve biz de baştan; "Sen bunları kabul etmezsin!" diye söylemiştik. Yolumuzun esası nefsi terbiye etmektir buyurdu.